Hoe renners tijdens de Tour door uitputting hun eigen spieren beginnen op te eten

In dit artikel:

Tijdens de start van de Tour de France legt een nieuwe podcast van de Universiteit van Vlaanderen uit wat er in het lichaam van renners gebeurt tijdens zo’n slopende drie weken. Inspanningsfysioloog Ruben Robberechts van UHasselt volgde in de Tour van 2023 renners van Soudal Quick-Step en zag hoe extreme belasting het lichaam langzaam richting uitputting duwt.

Tourrenners rijden dagelijks 160 tot 220 kilometer en verbranden 7.000 tot 10.000 kilocalorieën, veel meer dan ze met eten kunnen aanvullen. Daardoor belanden ze al snel in een energietekort. Zodra koolhydraten en vetten opraken, schakelt het lichaam over op aminozuren uit spieren om energie te blijven leveren. Het gevolg is een katabole toestand: het lichaam breekt zichzelf af in plaats van op te bouwen.

Uit bloedmetingen bleek bovendien dat veel energiestoffen bij Tourrenners juist dalen in plaats van stijgen, wat erop wijst dat het lichaam in een soort spaarstand gaat om verdere schade te beperken. Vooral in de eerste tien dagen is die daling het sterkst. Daarna treedt wel enige aanpassing op, maar volledig herstel tussen de etappes wordt steeds moeilijker. Volgens Robberechts wint in de Tour daarom niet alleen de sterkste renner, maar vooral degene die het best kan herstellen van dag tot dag.

Niet alleen spieren krijgen het zwaar: ook waarden die op hartbelasting kunnen wijzen, zoals troponine, lopen op. Dat hoeft niet meteen op blijvende schade te duiden, maar verder onderzoek is nodig. Ook mentaal slaat de vermoeidheid toe: renners geven naarmate de koers vordert hogere scores voor uitputting, met aan het einde vaak prikkelbaarheid, verwarring en een gevoel van totale uitputting.

De boodschap is duidelijk: de Tour rijden is fysiek ongezond voor wie niet extreem goed getraind en medisch begeleid is. Voor gewone recreatieve sporters is dit niveau van dagelijkse inspanning niet verstandig.